dinsdag 31 mei 2016

Rust

De uitdrukking "Onrustig blijft ons hart totdat het rust vindt in U" gaat over onrust en rust. De mens is onrustig. En dan niet in de zin van uiterlijke onrust, beweeglijkheid en dynamiek die positieve oorzaken kunnen hebben.
Als belangrijkste oorzaak van onze onrust noemt Augustinus, de bedenker van bovenstaande zin, eigenlijk een heel positieve: wij zijn geschapen naar God. Daarom in de eerste plaats is ons hart onrustig. Die onrust is door God Zelf geschapen. En die onrust zal ons uit moeten drijven naar Hem, zolang we op deze aarde leven.

Elke dag weer rusten bij Hem, bij het aanbreken van de nieuwe dag. Zoek de stilte op, de rust. Richt je op Hem, stem af op Hem en blijf in Hem.
Wat gebeurt er als we ons niet de hele dag door op God blijven richten? We gaan aan de slag met van alles wat er moet gebeuren. Op zich geen verkeerde dingen, maar het kan ons helemaal in beslag nemen: ons werk buitenshuis, de boodschappen, stofzuigen, kinderen van en naar school brengen, een bezoekje hier of daar, etc. Op zich niks mis mee, behalve als we het onafhankelijk doen van God. Dan is het goed mis, want de grondtoon van onze bezigheden, is 'druk, druk, druk', in plaats van 'rust mijn ziel in God alleen'.

En dan heb ik het nog niet eens over de schrikbarende onrust om een diepe leegte te vervullen, van de mens die geen persoonlijke relatie met God heeft. Of de mens die wel gelovig is, maar toch wel ernstig afgedwaald is. Beiden bezig met beter, mooier, anders, groter, nieuwer, hipper, etc. Het ene project is nog niet afgerond, of het volgende dient zich aan.

Ik breek een lans voor de ware gelovigen van vandaag: gij geheel anders!

Laat het zien in je bezigheden, niet gericht op het materiële, maar op de liefde tot je naaste. En zo tot God! God in onze naaste zien. Hem dienen door onze medemens nabij te zijn en (soms heel praktisch) bij te staan.
Afgezien van de voldoening die deze houding onszelf geeft, verheerlijken we God hiermee!
Als dat nou onze eerste gerichtheid mag worden en mag blijven, ... wat boeit het materiële ons dan nog?

"Zo blijft er dan een rust over voor het volk van God" (Hebreeën 4:9) 




Liefs van Henny

maandag 30 mei 2016

Maskers af !

Who am I?

Weet je wat me zo enorm verbaast? Hoe mensen het volhouden, soms al jaren, om naar de buitenwereld een totaal ander beeld te geven dan dat men in werkelijkheid is.
Neem Facebook. Stralende gezinsfoto's, zoenende echtgenoten, heerlijke vakantiekiekjes... en ondertussen weet je dat de relatieproblemen zich torenhoog opstapelen! Of dat de kinderen elkaar iedere dag het leven zuur maken! Of dat er sprake is van mishandeling, geestelijk of lichamelijk! Of dat er grote financiële problemen zijn!

Vanwaar die hang naar perfectie? Vanwaar de drang om de vuile was binnen te houden? Vanwaar het verlangen om alles beter te doen lijken dan het in werkelijkheid is?
Hoeveel maskers moeten we dragen... om onszelf te kunnen zijn?



Who am I?
And You told me who I am...

In Efeze 1:4 en 5 staat "Hij heeft ons immers in Hem uitverkoren vóór de grondlegging der wereld, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn voor Zijn aangezicht. In liefde heeft Hij ons tevoren ertoe bestemd als zonen (en dochters) van Hem te worden aangenomen door Jezus Christus, naar het welbehagen van zijn wil."
Het is echt waar: God heeft ons bestemd dat wij een zoon of dochter van Hem worden. En met de nadruk: "in liefde"!
Dat is dus je wandel op aarde en dat is uiteindelijk je bestemming.

Als ik dat tot me door laat dringen, heb ik geen behoefte meer aan maskers.
Ik ben wie ik ben. Geliefd kind van God. Op doorreis, bestemd tot het eeuwige leven.




Ben jij ook tot je bestemming gekomen? Weet jij ook van Wie je het eigendom bent?

Who am I?
And You told me who I am...
Because of who You are!
I am Yours !!

Liefs van Henny

vrijdag 27 mei 2016

Storm

Hou jij ook zo van storm? Heerlijk de wind door je haren, je hoofd leeg geblazen, alle stof van je lijf gewaaid... het liefst aan de kust, bij de zee. Met van die hoge golven! Eigenlijk kennen we dat in Nederland helemaal niet, daarvoor raad ik je toch de kust van Australië aan. Echte golven, waar je de surfers in ziet duiken! Heerlijk!

Maar laten we het ook eens hebben over de storm in je leven. Hou je daar ook van?
Ik niet. Geef mij maar een zacht briesje, een aangenaam temperatuurtje en een overzichtelijk bestaan.
Vanwaar dan toch die stormen in het leven? Waaraan hebben wij te danken dat we zo af en toe dreigen onder te gaan in die échte golven, torenhoog? Waar je van gaat gillen! Schreeuwen of het niet nú voorbij kan zijn...?!

Natuurlijk, je kan het direct in een vakje parkeren: Genesis 3, de gebrokenheid van ons bestaan. En ja, wat mensen elkaar aandoen, dat is niet heel moeilijk te herleiden naar de zondeval. Daarna heeft God het beloofd: nooit, nooit meer zal het volmaakt zijn. En dat heb je aan jezelf te danken mens, aan je eigen stomme keus.

Lastiger wordt het als het gaat over (psychische) ziekten. Heel erg lastig. Dat kan ik niet zo snel herleiden naar die verkeerde keus van Adam en Eva in het Paradijs. Ze kozen wel voor het doen van het verkeerde, maar is het lijden van vandaag daarnaar terug te brengen?
Veel ziekten en kwalen vinden inderdaad hun oorzaak in een leefstijl en eetstijl die bij de schepping niet zo bedoeld was. Ik denk dat zelfs heel veel ziekte te herleiden is aan onze voeding, aan ons milieu, aan onze woonomgeving, aan stress, en ga zo maar door.
Maar er is toch ook veel lijden wat er gewoon is. Waar geen eenvoudige verklaring voor te vinden is.




En dan de grote vraag: waar is God in het lijden?

Daar is maar één groot antwoord op: heel dichtbij!

Leed Hij zelf niet intens in zijn leven en sterven? En leed Hij niet intens mee met ziekte en dood tijdens zijn leven op aarde? Zou Hij zoveel zieken genezen hebben, als Hij Zelf de auteur van ziekte zou zijn?
Kijkt Hij dan machteloos toe? Dat nooit! Dat is ook een groot antwoord, waar we ons dagelijks aan vast moeten houden. Hij blijft aanwezig, Hij blijft genezen, Hij verzacht en vertroost.
Soms moeten we door lijden geheiligd worden. Soms laat Hij lijden toe, waaruit Hij ons een les wil leren.
Denk aan het beeld van de boom in de storm. Iedereen weet dat hoe harder het stormt, hoe dieper de wortels zullen gaan. 

En als het lijden geheiligd is en soms over-lijden wordt...
dan zijn we voor eeuwig Thuis !!

En dat alles alleen omdat Jezus de Victorie kroon draagt en overwonnen heeft !!



Liefs, Henny

woensdag 25 mei 2016

Thuiszitten

"Zo'n 15.000 kinderen zitten thuis en gaan niet naar school."
Na even googelen kom je op aantallen waarvan je enorm schrikt! Nee, de kinderombudsman is er niet blij mee... maar wie wel?
Van deze 15.000 kinderen heeft ruim 5.000 vrijstelling van leerplicht. Zij hoeven niet naar school, bijvoorbeeld vanwege een ernstige handicap. En er is ook nog een groep van zo'n 5.000 kinderen die om welke reden dan ook niet naar school gaan. Niet te traceren.
De rest van de thuiszitters staat óf niet ingeschreven, óf wel ingeschreven maar is langer dan een maand niet op school geweest. 

Wat kan een reden zijn om thuis te blijven? Je voelt je niet thuis op school, je wordt gepest, je kan de leerstof niet aan, je begrijpt de cultuur niet, ... , je voelt je niet thuis op deze wereld. Kan dat laatste ook? Ja dat kan. Je kan je zo anders voelen dan de rest, dat je je gewoon niet thuis voelt. Unheimisch noemen onze oosterburen dat. Nergens je thuis, je 'heim'.

Helaas mag ik mezelf inmiddels ervaringsdeskundige noemen. Autisme is een geweldige voedingsbodem voor dat gevoel. Want je bent toch anders? Je denkt anders, je voelt anders, je beleeft anders, je ziet dingen die een ander niet ziet en de dingen die een ander ziet, zie jij niet. En ga zo nog maar even door.
Tegenwoordig hoor je ook veel over 'nieuwetijds kinderen' of 'hooggevoelige' kinderen. Het bestaat: kinderen die hoger denken dan anderen. Ze doen wel mee, maar ze voelen zich zo unheimisch als het maar kan. Ze spelen wel, maar met hun gedachten zijn ze hun leeftijdsgenoten ver vooruit.

In mijn vorige blog heb ik wat gemijmerd over vooroordelen en over genade. Ik kom er toch weer op terug. Eigenlijk kom je er altijd weer uit: van eeuwigheid tot eeuwigheid, genade alleen.

Wat heeft dit te maken met thuiszittende kinderen?
Voor mij: mildheid. Wij weten niet wat er zich achter voordeuren afspeelt. Wij weten niet wat kinderen meemaken, wat scholen meemaken, wat ouders meemaken. Wij weten hooguit een klein onderdeel van het hele verhaal.

En als ik dan mijn thuiszittende kind muziek hoor luisteren en mee neuriën: "And now my soul sings: Your love it knows no end!", dan leg ik ook deze problemen neer bij het kruis. Want is daar niet hét ultieme bewijs geleverd van die nimmer eindigende liefde van de Vader? En zou je niet spontaan heimwee krijgen naar het Vaderhuis?


 
Liefs, Henny

dinsdag 24 mei 2016

Loslaten

"Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn."

Dit is een heel sterke uitspraak, die geldt voor het heden, maar ook voor de toekomst. Geen veroordeling voor Gods kinderen. De prijs voor je zonden is door Jezus Christus betaald, eens voor altijd. Het is volbracht!




De politie heeft inzicht in ons HKS register. Daar staat in of en wanneer je in aanraking bent geweest met politie en justitie. De politie kan dit ten allen tijde checken, ook zomaar midden op straat.
Kan je je voorstellen dat God zegt: Ik wis alle gegevens uit dit register. Je mag weer met een schone lei beginnen. Alle veroordeling is weggenomen, Ik zal er nooit meer op terugkomen. En dit alles omdat Jezus voor jou betaald heeft!
Wow, dat is genade, dat is liefde, dat is vergeving, dat is overweldigend groot!

Wat betekent dit nu in de praktijk van alledag? Dat is niet eenvoudig. Voor mij is dat een hele route die afgelegd moet worden. Want er moet nogal wat afgelegd worden aan veroordeling, zelfingenomenheid, kritiek, perfectionisme, enz.
Maar tegelijk weet ik dat er die vrijheid is, die lacht me tegemoet!

En wat verwacht je van anderen? Een perfecte vriendschap, perfecte familierelaties? Forget it, we leven allemaal met die gebrokenheid. Maar ook dat leg ik dan bij God neer en vraag Hem om ontspanning en loslaten. Ik leg al mijn hoop, al mijn teleurstelling en al mijn eenzaamheid dan maar weer neer bij het kruis. En daar is alles volbracht!

Nog even een aanrader: "Laat Los, vrij om te leven" van Sheila Walsh.
Alleen als je de kaft al ziet dan móét je het boekje wel kopen. En als je de eerste stuk van het boek leest dan kan je niet meer terug en weet je dat je een goede keuze gemaakt hebt. Ze begin elk hoofdstuk met een aantal quotes en bijbelteksten. Soms heel indringend en confronterend. Deze las ik vandaag en wil ik graag delen.


Het doel van schuldgevoelens is ons bij Jezus te brengen.
Wanneer we daar eenmaal zijn, hebben ze aan hun doel beantwoord.
Als we onszelf schuld blijven aanpraten, ons dingen kwalijk blijven nemen,
is dat een zonde op zich.

Corrie ten Boom





Liefs, Henny




zondag 22 mei 2016

Let's start !

Nooit overwogen, zo ineens bij me opgekomen: ik ga bloggen!
Gewoon m'n dagelijkse mijmeringen, de dagelijkse gang van zaken in huize "veld-huis", de ontwikkelingen in het leven, de ontdekkingen in het geloof, ... genoeg om te delen met jou als lezer.
Geen grote woorden, geen al te intieme en persoonlijke dingen, maar juist zo 'daily', en hopelijk zo 'blessing' als het maar zijn kan!
Schrijven is mijn hobby, misschien wel een talent bij mijn geboorte meegekregen. Ik heb er nooit veel mee gedaan, dan alleen de dagelijkse dingen. Op school, een kaartje, een mailtje, een foldertje, maar daar bleef het bij.

Ik hoop dat ik ga ontdekken waar ik dit talent in kan zetten. Om m'n eigen gedachtestroom te ordenen en wellicht om een klein steentje bij te dragen in de chaos van gedachten en emoties die mijn en jouw leventje zo kunnen overspoelen.
Ik vind mijn dagelijkse inspiratie in de bijbel. De bijbel bevat de woorden van God zelf voor ons. Hij heeft ze ons nagelaten, Zijn liefdesbrief voor ons.

Het leven is niet altijd eenvoudig. Mijn leven althans niet... was het soms maar wat overzichtelijker en inzichtelijker. Het ontbreekt mij zo vaak aan wijsheid, aan inzicht, aan inspiratie. Er komt dagelijks veel op me af. Turbulent misschien wel.
En toch... even when it hurts... God geeft me daily blessings. Vaak door enkele woorden, vaak ook door muziek.

En het is zo gaaf en zo bemoedigend wat God zegt in Hebreeën 12 vers 1 en 2: "Laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof."
Het leven wordt hier vergeleken met een wedloop, een wedstrijd, een loop om het snelst, een sprint. Pfff, is dat niet te veeleisend en te vermoeiend?
Maar wat geeft het een voldoening als we volharden en als we hét doel, Jezus, in het oog houden! Hij leidt ons en hij belooft zelfs om ons "geloof af te maken". Dus in alles waarin wij tekort schieten (en vertel me maar niet in hoeveel dat is...), vult Hij aan.

Even when it hurts
Even when it's hard
Even when it all just falls apart
You steady my heart !!


liefs van Henny