maandag 16 januari 2017

Facebookloos

Dag lieve Facebookvriendjes en -vriendinnetjes!
Ik ga jullie verlaten, want ik loop over naar de oppositie: de Facebooklozen.

Zojuist heb ik even getelefoneerd met Marc Zuckerberg, je weet wel, het brein achter Facebook. Ik heb hem verteld dat ik ermee stop, dat hij dus een klant kwijt is. Dat speet hem natuurlijk enorm, want iemand die zo regelmatig gebruik maakt van zijn Facebook, dat levert winst op. Nu zal zijn miljarden omzet zal toch iets afnemen.


Alle gekheid op een stokje. Hier komt het serieuze verhaal, namelijk mijn overwegingen om te stoppen met Facebook. Want dat is geen gekheid.

Positief
Laat ik positief beginnen: ik heb veel aan Facebook te danken. Ik heb veel plezier beleefd aan Facebook en ik heb er ook veel geleerd. Nou ja, niet van het middel dat Facebook heet, maar van datgene wat mensen en organisaties daarop deelden. Echt waar, het heeft mijn leven, mijn kijk op de dingen des levens en daarmee mijn positie op dit moment, bepaald en gevormd. Zeker weten.

Lees even mee
En toch is daar het moment aangebroken dat ik terug ga naar het tijdperk van de Facebookloosheid.
Hoe ik zover gekomen ben? Wel, ik zal het je proberen uit te leggen. Gewoon door te doen. Kijk je even mee?

Ik open nu mijn Facebookpagina en scroll langzaam naar beneden.
Luister en huiver en bedenk daarbij dat dit alles een 'plekje' moet krijgen in je hoofd.

- een lange rij vluchtelingen die in de sneeuw staan te wachten op eten en medicijnen
(wat vreselijk! wat mensonterend! wat koud!)

- ontwerp je eigen bijbelomslag
(tjonge, wat een leuk idee... wat zou dat kosten?)

- een aankondiging van een interessant gesprek in een uitzending op de radio
(wat een mooi thema, niet vergeten om te luisteren)

- een jongetje, die ik overigens helemaal niet ken, dat geslaagd is voor zijn zwemdiploma, compleet met een hele reeks foto's
(tjonge, hoe lang is het al niet geleden dat wij daar zaten... even al die foto's bestuderen. Schattig!)


- een aanmoediging om je onderneming een boost te geven
(wie weet is dít wel wat mijn onderneming nodig heeft...even lezen)

- een leuk verhaaltje waar de term 'blue monday' vandaan komt
(o ja, dat is ook zo... eigenlijk heb ik momenteel geen last van een dip :))

- een artikel over de muziek van Hillsong, dat het wellicht eenzijdig is
(bizar, mijn lievelingsmuziek waar ik zo vreselijk veel aan heb... toch even lezen hoe of wat... en weer rijzen mijn haren ten berge over de hoeveelheid veroordelingen van mede-christenen!)

- een artikeltje hoe je je ontbijt gezonder kunt maken
(misschien toch maar eens proberen in plaats van een beschuitje. Recept uitprinten)

- een TV kijktip, over autisme
(heb ik die avond tijd om te kijken? Het onderwerp spreekt me namelijk erg aan)

- een lachfilmpje over de gladheid
(o hoe hylarisch!)

- dé ultieme opvoedtips voor kinderen met autisme
(wist ik dit al? Even lezen... pff wat een lang artikel, maar wel mooi...)

- een aankondiging van een open dag op een hogeschool
(o ja, daar zou ik met onze oudste wel eens naar toe kunnen gaan)

- een tiener die vermist is (afgrijselijk!), een huis wat in de verkoop gekomen is (saai huis), iemand die haar profielfoto gewijzigd heeft, nog een recept, nog meer reclame, nog meer privéfoto's, nog meer ...

- ... enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts.

Heb ik een klein beetje duidelijk kunnen maken hoe enorm je aan het schakelen bent in je hoofd? Je vliegt letterlijk binnen enkele minuten de wereld over, je vliegt van de ene onderneming in de andere, je vliegt van het ene gezin in het andere, je vliegt van het ene creatieve idee naar het andere en je vliegt van de ene discussie in de andere.

Ik word er doodmoe van.
En mijn 'mind' is soms zo 'ful'. Zou dat bedoeld worden met dat artikel over 'mindfulness'? (even lezen...😕)


Eenzijdig
En dan nog wat: ik ben van mening dat we met het hele sociale media gebeuren een schijnwereld in stand houden. We smilen 😊 wat af op de foto's. We hebben weet ik hoeveel gezellige etentjes en borrels. En onze gezinsuitjes en vakanties zijn een en al ontspanning en plezier.
Ben ik de enige die wel eens chagrijnig, depressief of 'opvoed-onbekwaam' is? Of ben ik de enige die zich eenzaam kan voelen en zo teleurgesteld kan zijn in het leven?

Om een lang verhaal kort te maken (ik kan er wel een boek over schrijven) heb ik de knoop doorgehakt en ga ik me terugtrekken in de Facebookloosheid.
Dat zal best wennen zijn, want ik moet nieuwe invulling gaan vinden voor die momentjes.

Dag!
Ik ga jullie missen lieve blogvrienden en -vriendinnen. Maar ik blijf jullie volgen hoor!

Overigens, als je mijn blogs wilt blijven lezen, vul je je mailadres in op de sites: www.autisme-verwoorden.blogspot.nl en/of www.veld-huis.blogspot.nl, en je mist niks!

En wie weet, krijg ik meer tijd voor een écht boek lezen of schrijven. Of voor een écht gesprek (zo'n live-gesprek, ken je die nog? Inclusief een échte bak koffie... je bent altijd welkom!).

En als ik me toch ga vervelen, heb ik ook mijn breiwerk nog liggen...

Hoe mindful is dat!

Dag lieve Facebookvriendjes en -vriendinnetjes!

Liefs van Henny



NB: het duurt nog 14 dagen voordat mijn Facebook uit de lucht is. Zo lang geven ze je nog de tijd om je te bedenken. Toch maar weer even bellen met Marc, want die verzoekingstijd wil ik helemaal niet!

8 opmerkingen:

  1. Ik heb mijn emailadres ingevuld Henny. En wie weet komt het er nog wat van die bak koffie :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik blijf je blogs lezen Henny. Ik begrijp je overwegingen heel goed en ik hoop dat je heerlijke momenten terug krijgt door te stoppen met facebook. Lieve groet!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. haha, leuk geschreven en heel herkenbaar.
    Ik speel met de gedachte, maar goed dat jij de knoop hebt doorgehakt.
    lieve groetjes.

    BeantwoordenVerwijderen