dinsdag 24 januari 2017

God in je broekzak

Zijn er nog mensen die God wel eens kwijt zijn? Mensen die niet altijd gelijk antwoord krijgen op hun bidden? Mensen die in plaats van "de Heer zei tegen mij..." zeggen: "de hemel lijkt van koper..."? Mensen die God niet altijd in hun broekzak hebben en Hem tevoorschijn kunnen toveren wanneer zij dat willen? Zijn die mensen er nog?

Weet je, ik ben God regelmatig kwijt. Dan bid ik, maar dan lijkt de hemel gesloten, alsof niemand het hoort. Dan vraag ik om een oplossing, maar dan wordt de situatie eerder erger dan beter.
En dan slaat de twijfel toe: "zou God mij wel horen, zou God überhaupt wel bestaan...?" 
Ik zeg het maar gewoon, ik probeer maar eerlijk te zijn. Voor mezelf, voor anderen en voor God.
Maar soms heb ik het gevoel dat ik dat maar beter voor mezelf kan houden. Mensen kunnen je zo glazig aankijken... alsof je van een andere planeet komt ofzo. Dan overvalt me een soort eenzaamheid, een soort vreemdelingschap.


En juist op het moment dat ik voor m'n gevoel weer eens God-loos de dagen doorwandelde, hoorde ik een man van God spreken over Abraham, vanuit Hebreeën 11. 

Abraham, hét voorbeeld van 'niet zien en toch geloven'. Hij heeft de belofte van God ontvangen en is gegaan. "... weggegaan, niet wetend waar hij komen zou" (vs 8). In stille gehoorzaamheid gedaan wat God van hem vroeg. Volhardend, jaar in jaar uit, tent inpakken tent uitpakken, wachtend op dat beloofde kind. Hoe wanhopig zal Abraham wel eens geweest zijn? Het staat er niet, maar ik neem aan dat hij ondanks ... moed hield en vasthield aan Gods beloften.
Zal Abraham God altijd in zijn broekzak gehad hebben? Ik vermoed van niet. Zal Abraham zijn vragen niet uitgeschreeuwd hebben naar God? Vast wel. 

Wat is het geheim van die gelovigen die zich zo eenzaam kunnen voelen en God niet altijd in hun broekzak hebben?

"Maar nu verlangen zij naar een beter, dat is naar een hemels vaderland."

Wat is het geheim van die gelovigen die zo uitblinken in zelfvertrouwen en ten allen tijde antwoord uit de hemel lijken te krijgen?
Ik weet het niet. Maar wat ik wel weet is dat ik zo weinig proef van het verlangen naar het hemelse vaderland. Het is hier zo goed. Ze doen het zo goed en ze hebben het zo goed. Er is zo weinig sprake van "vreemdeling en bijwoner" zijn. 
Waar is de eenzame bidder, die tobber voor God, die mens die God kwijt is?
Geen idee. Druk met huiskringen, gebedskringen, bijbelkringen, kinderclubs, weekenden, studiekringen ...


Ik hoor iemand denken: wat een sombere blog en wat een naargeestig, zwaar en somber theologisch verhaal.
Maar dat is het niet. Misschien heb je het nog niet helemaal begrepen. Laat ik je dit zeggen: 

Ik wil God niet eens in mijn broekzak hebben.
Ik wil bidden, smeken en roepen... zonder direct antwoord te krijgen.
Ik wil het hier ten diepste niet voor elkaar hebben.
Want hoe beter we het hier hebben, hoe minder we verlangen naar het hemelse vaderland.
Laat mij maar reikhalzend uitzien naar dat wat komt.

Misschien is het hier bij tijd en wijle goed te noemen,
maar het beste komt nog!

"Deze allen zijn in het geloof gestorven. Zij hebben de vervulling van de beloften niet verkregen, maar hebben die vanuit de verte gezien en geloofd en begroet (omhelsd), en zij hebben beleden dat zij vreemdelingen en bijwoners op de aarde waren.
Want die zulke dingen zeggen, laten duidelijk blijken dat zij een vaderland zoeken. (...) Maar nu verlangen zij naar een beter, dat is naar een hemels vaderland."
(vs. 13 en 16a)


Oh Jesus, alive in me!

liefs van Henny





4 opmerkingen:

  1. Dankje Henny je geeft me iets om over na te denken. Bidden vind ik nog steeds moeilijk na een grote teleurstelling merk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heftig Lineke. Ga ermee naar God. En weet dat als je zelf niet bidden kan, je een grote Hogepriester in de hemel hebt die doorlopend voor jou bidt!

      Verwijderen
  2. Dit is zo herkenbaar! Mooi geschreven Henny. Vol verwachting mogen we uitzien, hoe doe je dat als je hier geniet en het altijd hebt zoals je zou willen? Al kunnen we weleens de balen hebben, weet onze tijd (onze eeuwigheid) komt...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Amen Petrina. Vol verwachting blijven we uitzien, naar de dag van Christus komst!

      Verwijderen