donderdag 2 maart 2017

In de wachtkamer van het leven

"Neemt u maar even plaats in de wachtkamer, de dokter komt u zo halen."

Daar zit ik dan. Rest me niks anders dan wachten tot ik geroepen word.
Ik kijk om me heen en zie allerlei soorten mensen. Een oudere man (wat zou hij hebben?), een jonge moeder met een baby (ze heeft duidelijk slaaptekort).
Verderop zit een echtpaar, elkaars hand vasthoudend (zou het zo spannend zijn?).
Verder nog een tiener met i-pod, een bejaarde vrouw met een rollator, een moeder en dochter. Die laatste twee lijken geen last van spanning te hebben. Ze hebben lol om een filmpje op hun mobiel.


Verwachtingsvol leven
Wachten op de dingen die komen gaan. Herken je het? Voel je de spanning? Wacht je op iets onzekers, iets wat je liever niet wil horen?
Of zit je er ontspannen bij en verwacht je blijde dingen? Bijvoorbeeld het eerste harttoontje van je kind of een bespreking van een goede uitslag.
Een willekeurige wachtkamer. Je kan er zo verschillend zitten.

Vol spanning wachten
of vol verwachting uitzien.

En dat is wat mij bezighoudt en wat ik wil delen. Want in het leven kan je ook van die periodes hebben die lijken alsof je in de wachtkamer zit.
Dat kan spannend zijn. Het kan je letterlijk uit je slaap houden.
Maar het kan ook verwachtingsvol zijn. Je kijkt uit naar een nieuwe periode in je leven of verlangt naar het moment waarop je de knoop kan doorhakken. Belangrijke beslissingen die impact zullen hebben op jouw leven en op het leven van diegenen die je lief zijn.

Maar tot die tijd... wacht je. Tot God spreekt... wacht je. Tot Hij het licht op groen zet... wacht je. En ik hoop dat je niet lijdelijk wacht, niet cynisch wordt omdat het nou al zo lang duurt. Nee, ik hoop dat je vérwacht. Verlangend uitziet. Hunkert naar het moment van doorbraak.

Maar wat kan wachten lang duren.
Wat kan lijden ook lang duren.
Wat kan de nacht donker zijn.
Wat kan de hemel van koper zijn.
Wat kan je je eenzaam voelen in je wachten.

De hemel wacht
Ik hou zo van Psalm 130: "Uit de diepten heb ik u, Ene, geroepen. Heer-over-mij, hoor naar mijn stem" (Naardense Bijbel).

Ik blijf de HEER verwachten
mijn ziel wacht ongestoord:
ik hoop in al mijn klachten
op Zijn onfeilbaar woord.
Mijn ziel vol angst en zorgen
wacht sterker op de HEER,
dan wachters op de morgen,
de morgen; ach, wanneer?

En uiteindelijk wordt al jouw wachten beloond. Want ook al lijd je lang en ook al komt het moment van doorbraak niet, je weet: dit is niet mijn thuis, want de hemel wacht.


Johannes de Heer heeft een prachtig lied geschreven. Wat een uitzicht, wat een verwachting had die man, en wat heeft hij dat mooi vertolkt.

Vol verwachting blijf ik uitzien, tot die dag eens dagen zal.
Dat de Heiland op de wolken, weerkomt met bazuingeschal.
Welk een vreugde zal het wezen. Als mijn oog Hem schouwen mag,
en mijn oor Zijn stem zal horen, op die grote, blije dag!

Refrein
Welk een uitzicht, Bruidsgemeente! Eeuwig Hem ten eigendom.
Maranatha blijv' ons wachtwoord, amen, ja Heer Jezus, kom!

Al de teek'nen onzer dagen zeggen mij: de komst genaakt
van de Bruigom, die Zijn liefste tot Zich roept en haar volmaakt.
O, hoe blijde zal ik wezen, op te trekken met die stoet,
juichend, met ontelb're zaal'gen onze Bruigom tegemoet!

O, soms voel 'k een sterk verlangen, heimwee in mijn hart ontstaan;
'k vraag mij af dan, dierb're Heiland zijt Gij reeds op weg gegaan?
Neen, het zal niet lang meer duren: Hij verlangt nog meer dan wij.
Maranatha! Blijve 't wachtwoord voor een elk, maar ook voor mij.


(JdH 769, op de melodie van een Russisch volkslied, maar dat nemen we maar op de koop toe 😊)

Maranatha
Is jouw wachtwoord ook 'Maranatha'?
Leef jij ook met verlangen en met die hoop in je hart dat het niet lang meer duurt?
Heb jij ook heimwee om Jezus van aangezicht tot aangezicht te zien?


De dood is niet het einde,
ik weet dat de hemel wacht.
En ondanks dat de weg lang lijkt,
wandel ik nooit alleen.

En terwijl ik wacht,
wacht ik niet,
want ik weet dat de hemel in mij leeft.

En ook al duurt het lijden lang,
dit is niet mijn thuis,
ik weet dat de hemel wacht.
Ondanks dat de nacht donker is,
is de hemel het eigendom van mijn hart.

Ik weet dat U van mij houdt.
Ik weet dat U mij gevonden heeft.
Ik weet dat U mij gered heeft.
En Uw genade zal nooit tegenvallen.

Dus zal ik nu zingen zoals ik daar zal zingen!
En daar zal ik zien van aangezicht tot aangezicht!


Liefs van Henny

1 opmerking:

  1. Geweldige blog. Het lijkt wel een soort Bijbelstudie. Fijn om te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen